Proces technol. złożony z przesycania i starzenia; jest stosowane do niektórych stali konstrukcyjnych (np. odpornych na korozję) i wielu stopów nieżel. (m.in. stopów aluminium, niklu, kobaltu, miedzi) w celu podwyższenia ich twardości i właściwości wytrzymałościowych przy zachowaniu dostatecznej plastyczności.